You De Lille fulfill my wishes Abbas asked تـــــــــــــــــــــــو ...

گاهی سبز گاهی زردسرانجام ازرویاهای رنگین دست بر می دارموبـر پـریشانی خاطـره ها یک ریـز می بارم #عباس_جوخواست Երբեմն կանաչԵրբեմն դեղինԻ վերջո ես հրաժարվում եմ իմ գունագեղ երազներիցՎեբերի հիշողությ

Smell youSmell of hugMy displacement is homeAbbas Jookhast بـویِ تـو ....بـویِ آغـوشتآوارگی ام را خانه می شود #عباس_جوخواست Հոտը ձեզՀոտի գրկումԻմ տեղահանությունը տուն էԱբբաս Ջուխհեստը

Friendship and loveIt was a pleasant word that I rememberedAnd II've been loving for yearsWithout having a friendAbbas Jookhast دوستی و دوست داشتن ؛کلمه ی دلنشینی بود که زمانه یادم دادومن ،سال ها دو

No, I'm not in any custodyAbbas Jookhast هیچ تراز هیچ ام و در هیچ گرفتار .... #عباس_جوخواست Ոչ հավասարակշռություն Ոչ մայրիկ Ոչ ոք չգտնվեցԱբբաս

her eyesThe poet made me an ove ight nightAbbas Jookhast چشـــم هایش ...مـَـرا شاعــرشب های پُـــرازحادثه کرد#عباس_جوخواست Նրա աչքերըՊոետը ինձ երջանիկ էր գիշերըԱբբաս Ջուխհեստը

دلم ستاره چین تو چرا به در نمی زنی !چرادوباره ای غزل شبانه سر نمی زنی !مگر به دشت آرزو تو هم قدم نمی زنی !چرا پرنده ی سفـر دوباره پَـر نمی زنی !؟ #عباس_جوخواست

خسته تـرازچشم هایت بـرابـرت جان می ریـزم ! وتـو ... به دنبال تتمه ی عشق لابه لای نگاه های هـرزه پـرسه می زنی !؟ #عباس_جوخواست

درجماعت ناآشنا ناشنوا ؛ تاریکیِ بی خبر از تاریکیِ خویش ! مانده ام ، سـربـرشانه های که بگذارم !؟ #عباس_جوخواست

جمعه خالی ستفقط باسفـره ی آغـوش تـو پـُـرمی شود #عباس_جوخواست

چه قدر ...بااو می دویدمازبهار تا زمستانچه قدر ...می خندیدماز زمستان تا کوچه پس کوچه های یاس ها ای دریغ ؛امروز چون دیروز نیستتنهامانده امباکلماتی از خاکستردرددرخاطرات فصل ها ... #عباس_جوخواست

هیچ تـرانه ای ؛ضربه آهنگ گل های سیمانی را نمی گیـرد وهم نوا ...باسیمای تبسم تاریک نمی شود ! #عباس_جوخواست

نغمه بخوان هلهله کن یاراوتاکه شوی محرم اسرار هونغمه ی تو بوی وفا می دهدذکـر اَنَالحَق شفا می دهد #عباس_جوخواست

دلم هوای پـریدن دارددرسیلابه ی آغوشدرباغستانی ...که به آرامش ختم می شود #عباس_جوخواست

درسـرمایِ بوسه هایترویاهایم ...تَـرَک بـر می دارد#عباس_جوخواست

چه زود عشق ها ... دربه در می شود ،هوس ها ... توراباخود می بردزیبایی معصومانه ات ،باتبسمی تاریکدرسیاه چال جهالت فـرو می افتد ،دراین قیل و قال ؛خداایستاده بـربلندای آرامشباندای « اُدعُـونی اِستَجِب لَ